Şampiyonluk heyacanını yerinde yaşamak için gitmiştik.Yine olmadı :( ama Trabzonspor Gönüllerimizin Şampiyonu.Söylenecek çok şeyim olsada söylemeyeceğim.Çünkü herkesin gerçeği kendine...
Bu şehirde yaşamamış,suyundan içmemiş,havasından solumamış kimse anlayamaz bu şehrin takımına aşkını.Dün gece bu ülkenin her şehrinde Fenerin Şampiyonluğu Kutlandı.Benim şehrim hariç...
Ama umudumuzu yitirmeyiz,27 sene daha bekleriz önemli değil.Dedim ya Gönüllerimizin Şampiyonu belli...
Bu haftasonu ,zaman yolculuğu gibiydi benim için.Sık sık gelsemde memleketime bu defa bir başkaydı.
Eski arkadaşlarımla buluştum ,konuştuk,güldük,biraz hüzünlendik,zamanında arşınladığımız sokaklarda yürüdük.
Sokağa çıktığında,herkesin birbirini tanıdığı,tanımasa da bildiği dönemleri hatırladım.Okuldan kaçtığımızda ,mutlaka birimizin annesine,babasına,abisine,kardeşine yakalanırdık :)
O küçücük şehirde,ne kadar gezdiğimizi,ne kadar eğlendiğimizi hatırladım.Dostluğun ön planda olduğu dönemlerdi yaşadığım.O kadar sıkı dostluklarki,hala yıllar üstüne görüşülsede,kalındığı yerden devam eder muhabbet ..
Babamı,onun evlatları olmanın yaşattığı tarifsiz gururu hatırladım .Arkasında bıraktığı onca güzel şeyi,yine arkasında bıraktığı hala üstesinden gelemediğimiz acısını hissetim kalbimin tam ortasında.
Mutlu çocukluğumu,eğlenceli ergenliğimi,ilklerimi yani tarihimi geride bırakıp,yoğun duygularla döndüm bu sabah ,yetişkin olduğum bu şehire.Nede olsa Bize Her Yer Trabzon ...
Herşey kaldığı yerden devam ediyor.Diyet serüveni de öyle :)
Sevgilerle..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder