Uzun zamandır havaların düzelmesini bekliyorum.Düzelmediği gibi,gitgide daha soğuk,daha rüzgarlı ,daha yağışlı günlerle karşı karşıya kaldım.Diyeceksiniz ki 'niye bu kadar takıldın havalara?
Takıldım çünkü her sabah 06:30 da kalkıp yürüyüş yapıyorum.Yağmura ,soğuğa rağmen yürüyüşlerimi aksatmıyorum.Ama dediğim gibi bu aralar ciddi sorun yaşıyorum.Dün rüzgara karşı yürürken bir ara yüz felci geçireceğim sandım.
Ama beterin beteri varmış :).Bu sabah yine 06:30 da kalktım.Dışarıda müthiş yağmur yağıyor,şimşekler çakıyor.Yürümenin imkanı yok.Söylene söylene yatağa geri döndüm.
Gün boyu yağmurun dinmesini bekledim.Ve beklenen an geldi,yağmur durdu.Hemen giyindim ve kendimi dışarıya attım.
Yürüyüş yoluna vardım,rüzgar yine iddialı!
Yürüyorum ben öyle yüzümde bir tebessüm,'vız gelir bu rüzgar bana alışkınım beeen' diyorum içimden.
Sertab çalıyor ipadimde.'Yağmur olup yağarsan üzerime,hiçbir derdim kalmaz geriye' diyor.
'Ne yağmuru,bütün gün bu anı kolladım ben,yağmur falan yoookk'diyorum yine içimden.
2 saniye sonra şıp burnuma,şıp elime,şıp kafama.Ne ironik değil mi ?
'Aman bee yinemi yağmur ya şimdi durmuştu ama'
Şıp,şıp,şıplar TAK TAK TAK olmaya başladı hemde kafama kafama....
Dolunun ortasında buldum kendimi.Fındık büğüklüğünde hemde :)
Sen misin bu kadar şikayet eden yağmurdan ,rüzgardan.Al sana işte beterin beteri var.
Bütün gün yağmurdan kaçtım,doluya tutuldum.Yolun ortasında kalakaldım.3-4 dakika sonra dolu durdu yağmur başladı.Eve geldiğimde ne halde olduğumu sizin hayal gücünüze bırakıyorum artık :)
Sevgilerle...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder